Cecylia

święta Cecylia
żeńska forma łac. Caecilius, od. caecus „ślepy, zaślepiony, ciemny, niewidzialny, niezgłębiony, niepewny”
wspomnienie obowiązkowe 22 listopada

Cecylia jest kolejną świętą, o której na pewno wiemy tyle, że istniała. W 824 roku znaleziono w rzymskich katakumbach jej grób, z zachowanym bez oznak rozkładu ciałem. Legendy datują jej życie na początek III wieku. Pochodziła ponoć z bogatej rodziny i była bardzo piękna. We wczesnej młodości ślubowała Bogu czystość, ale rodzice postanowili, że wyjdzie za mąż za pewnego świetnie ustawionego rzymianina imieniem Walerian. Cecylia na małżeństwo się zgodziła, ale zawiadomiła narzeczonego (poganina wtedy zresztą) o swoich ślubach. Był na tyle zaintrygowany, że – usiłując zgłębić, co leży u podstawy tak dziwnej decyzji – pozwolił się zaprowadzić do ówczesnego papieża, świętego Urbana I, który pomógł mu poznać chrześcijaństwo i w końcu ochrzcił go. Cecylia i Walerian, jak twierdzi legenda, po wizji anioła, który miał im przynieść wieńce lilii i róż, zdecydowali się na życie w „białym” małżeństwie.
Długo nie pożyli. Wybuchły prześladowania chrześcijan, skazano na śmierć najpierw Waleriana, potem aresztowano Cecylię. Podobno pomiędzy aresztowaniem a śmiercią zdążyła jeszcze nawrócić 400 żołnierzy. Torturowana, żegnała się z życiem bardzo długo. Najpierw trzy dni podduszano ją w dusznej łaźni bez dostępu świeżego powietrza, a kiedy okazało się, że nie umarła, ścięto ją mieczem.
Cecylia jest patronką chórzystów, muzyków, organistów, zespołów wokalno-muzycznych – według opowieści grywała na organach wodnych, spotykanych w ówczesnym Rzymie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz