Marta

święta Marta z Betanii

aram. martă „pani, pani domu”

wspomnienie obowiązkowe 29 lipca



Żyła w I wieku, mniej więcej wtedy, co Jezus. Mieszkała w Betanii, jakieś 3 kilometry od Jerozolimy. Prawdopodobnie rodzeństwo mieszkało razem, we trójkę: Marta, Maria i Łazarz, co oznaczałoby, że (przynajmniej wtedy) żadne z nich nie miało własnej rodziny.

Odwiedzał ich Jezus. Najprawdopodobniej ze względu na Łazarza, który był Jego przyjacielem, choć Jan w ewangelii (11,5) wyraźnie zaznacza, że Jezus i Martę miłował – a z trójki rodzeństwa właśnie Martę wymienia na pierwszym miejscu. Czy Marta podczas Jezusowych odwiedzin zawsze szła do kuchni? Czy tylko raz odważyła się do Niego w domu odezwać?

W ogóle, Marta ukazywana na kartach Biblii wydaje się być osóbką dość śmiałą. Po śmierci Łazarza to ona biegnie na spotkanie Jezusa, ona (pierwsza? – skandal!) zaczyna z Nim rozmowę, połączoną z katechezą o zmartwychwstaniu i życiu wiecznym i zakończoną bardzo jednoznacznym wyznaniem Martowej wiary.

W zasadzie (oprócz legend) nie wiemy o niej wiele. Tradycja uczyniła z niej świętą kurę domową, pomijając trochę jej śmiałość, nietypową może dla kobiety tamtych czasów i obyczajowości. Często czyni się z niej aktywne przeciwieństwo kontemplatywnej (i, zauważmy, znacznie cichszej) Marii (przypisując Marcie automatycznie „gorszą cząstkę”) – a one są przecież siostrami, nie wrogami. Prawdopodobnie jedna bez drugiej nie mogłaby żyć.

Osobiście mam dość mocne podejrzenia, że Ten, który obiecał, że posadzi swoich wiernych za stołem i obchodząc, będzie usługiwał (Łk 12,37), usługując TAM, kiedyś – specjalną uwagą obdarzy swoją nader śmiałą kucharkę i służącą z tej strony świata.
Święta Marta jest patronką kucharek, gospodyń domowych, sprzątaczek i hotelarzy.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz